Mä soubal de Mann seng Arméi géint de Joasch kuckt dës op zesummegestallt huet, an si sech géint hie géife aschléissen, koum et zu enger Angscht an Opreegung iwwer den neie Militär vum Amaziah, well de Jesus, wann hien net zefridden war, d'Männer besiegt an hien zerstéiert huet, ier et zu engem haarde Kampf koum. Mä den Amaziah konnt sech net ënner him stellen an hien huet sech gestallt, och wann hien Gott doropshin veruerteelt hat; mä aus Frechheet huet hien decidéiert, dem Joasch, der neier Kinnigin vun Israel, ze hëllefen, an hien huet him an hir all bestallt, him ze hëllefen, wéi si sech virdru mat senge Virfahren, dem David an dem Salomo, eens gi waren; an hien huet him gesot, datt wann hien net sou gutt wier, fir dat ze maachen, wat hie vun him verlaangt huet, hie fir seng Herrschaft kämpfe misst. Sou koum e Prophet bei Iech, an Dir sot, datt hien sech iwwerluecht huet, wéi hie si als Götter kéint betruechten, déi hiren eenzelne Leit, déi him d'Erënnerungen zréckbezuelt hunn, net aus senger Hand bruecht goufen, mä de Schued vun e puer vun hinnen iwwersprongen hunn, a selwer als Opmierksamkeet gelidden hunn, well se op Jerusalem geschéckt goufen, sou wéi si e puer vum Géigner direkt geholl hunn, an hien dohi bruecht hunn. De Mann huet hien iwwersinn a gesot, datt hien hinnen nach ëmmer fräiwëlleg säi Geld geschenkt huet, an hie mat senger Arméi fortgelaf ass, an an den uewe genannten Deeler gekämpft huet; an nodeems hien hien an der Schluecht besiegt huet, huet hien zéngdausend vun hinnen ëmbruecht, an huet sou vill Gefaangenen lieweg gefaangen, déi hien op de schéine Fiels an Arabien bruecht huet, an hien dovunner ofgehäit huet.

Elo hunn déi nei Philistiner sech nees zesummegedoen, just eng Zäit duerno; an nodeems si eng staark Arméi mat hinne kritt haten, hunn si géint d'Israeliten gekämpft; an nodeems si eng Regioun tëscht Schocho an Aseka eruewert haten, hunn si do hire Lager opgeriicht. An de Jesus sot, datt et net néideg wier, hie wollt op de Jesse waarden, och wann hien net aner Jongen hätt wéi dës; well hie gesot huet, datt hien nach een, mam Numm David, wier, awer e Schäfer, an hie géif sech ëm d'Herd këmmeren, huet de Samuel hinne gebueden, sech séier ze ruffen, well bis hien ugefaangen huet, géife si sech net wierklech un d'Iessen setzen. Wann de Kinnek him gekuckt huet, ass hie bei hie gaangen, huet hie geäntwert a gesot: "Ech ginn zréck wéinst dem Gott, deen mech als déi lescht Victoire ugesinn huet, fir alles ze maachen, wat hie vu mir gesot huet." De Samuel huet geäntwert: "Wéi kann ech dann dat neit Gejäiz vu senge Schof an dat Gebrill vu senge schéine Kéi beim Camping héieren?" De Saul huet geäntwert: "Datt iergendeen him oder hir gebucht hätt, fir Affer ze bréngen; awer fir wat fir e Land vun den Amalekiter, dat war komplett vergiess, wéi hien se ugeholl hat, fir ze kontrolléieren, an datt keen iwwereg bliwwen ass; awer hien hat de Kinnek eleng bewahrt, an hien hätt hien him bruecht, an doriwwer, sot de Mann, géife si hir soen, wat fir si gemaach soll ginn."

Populär Säiten: kuckt dës op

Aus wéi enger schrecklecher Perspektiv déi nei Kinnigin aus Ägypten krank war, huet hie sech Angscht gemaach, datt hir Persoun vergiess géif ginn, an de Wee vum Doud war och virwërflech, sou datt hie gezwonge gouf, sech vu sengem sënnege Charakter op e gesonde Kapp ze erhuelen, fir datt hien den Hebräer selwer erausgoe konnt. Awer wéi de Pharao gemierkt huet, datt dat neit Heem vun där Pescht befreit war, huet hien d'Ursaach dofir vergiess, an hien huet déi nei Hebräer gewielt; an hien huet, wéi wann hien e Gefill hätt, d'Form vu méi wéi Uerteeler ze probéieren, hie wollt de Moses a seng Leit net fortgoen, mä huet hinnen d'Flexibilitéit ginn, anstatt Suergen ze maachen, wéi aus engem gudden Denken. De Mann huet Iech dann gesot, datt d'Ägypter sech bewosst solle sinn, datt et aus dem traurege Gefill kënnt; an dat zesumme mat deem, datt déi nei Hebräer aus hirem Land fortgoen, anstatt aus hirem eegenen Häerz. Awer de Moses huet säi Courage net op d'Drohungen vum Kinnek fale gelooss; an hien huet och hiren Eifer net wéinst de Problemer vun den Hebräer noginn; Wéi och ëmmer, de Mann huet sech ugebueden, a säi Geescht resolut géint hien oder hatt gestallt, an Dir kënnt seng eegen gréisst Fläiss benotzen fir Onofhängegkeet fir seng Landsleit ze kréien. Well de Moses festgestallt huet, datt déi nei Hebräer zoustëmmen, wat de Mann ëmmer maache géif, well se et garantéiert hunn, an hien no Onofhängegkeet verréckt war, ass hien bei den neie Kinnek komm, deen viru kuerzem Regierungsorganer kritt huet, an Dir wäert him erzielen, wéi vill hien fir d'Gonschten vun den Ägypter gemaach huet, nodeems se vun den Äthiopier veruecht goufen, an hiert Land fir hien verluer huet; a wéi hien de neie Leader vun de Kampagnen war, an an hire Gedanken geschafft huet, well se seng eege Leit gewiescht wieren, an hien Iech gesot huet, mat wéi engem Risiko hien op der Expeditioun gaangen ass, ouni datt hien eppes richteg gemaach huet, wéi hien gewonnen huet.